مدتی است که سریال های تلویزیونی نقش ثابت و غیر واقعی را برای زن در نظر گرفته اند که به شدت ذهن من را به خود مشغول کرده است.

در اغلب سریال های پخش شده در ماه های اخیر زن خوب برابر انسانی معرفی شده که در برابر آماج مصیبت های وارد شده سکوت کرده ودم نمی زند یا بد تر از آن به شیوه ای بزدلانه از مشکلات فرار می کند.

هر وقت هم که بر اثر تصادف زنی در سریالی یافته می شود که اهل علم و ادب است انسانی تنها دور از اجتماع تصویر می شود که کسی برای علم او ارزشی قائل نیست وهمه برای تنهایی اش احساس تاسف می کنند.

اگر هم بانویی در سریال ها به خود جرات برخورد با نامردمی های(بخوانید نامردی ها) اطرفیان رو بکند انسانی بی قید یافریبکار که قصد فریب مردان را دارد معرفی می شود از پدیده چند همسری هم که بهتر است بگذریم که فریاد اعتراض بسیاری از بانوان کشور را بر آورده ولی امان از یک توجه خشک و خالی از مسئولان .

خوشبختانه سینمای کشور به خوبی با تحولات جامعه و بازتعریف نقش زن در اجتماع همراه شده به طور یکه بسیاری از کارگردانان سینمای ایران در یافته اند که دیگر تصویر زنان مصیبت کش در سینما نه جایی برای تحسین عمومی دارد ونه حتی در گیشه موفقیت بدست خواهد آورد.

به ویژه در فیلم های جشنواره فجر امسال به خوبی می توانیم باز تعریف نقش زن در سینمای ایران را ببینیم به نظر من در شرایط کنونی لازم است مسئولان صدا و سیما هم تعریف جدید و واقعی تری از زن امروز ارائه کنند.